Προσοχή.... Ένα αποτυχημένο εντομοκτόνο στο πιάτο μας, το ονόμασαν ασπαρτάμη (Nutra Sweet, Equal, Spoonful) και μας το σέρβιραν....

Αν το αναψυκτικό σας λέει «χωρίς ζάχαρη» στην ετικέτα; ΜΗΝ το σκέφτεσαι καν! Στο Παγκόσμιο Περιβαλλοντικό Συνέδριο δόθηκε διάλεξη με θέμα, «ασπαρτάμη»κυκλοφορεί στην αγορά ως «Nutra Sweet», «Equal» και «Spoonful».
Στην εναρκτήρια ομιλία από την EPA, ανακοινώθηκε ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 2001, υπήρξε μια επιδημία πολλαπλών σκληρύνσεων και ο συστηματικού ερυθηματώδους λύκου. Ήταν δύσκολο να καθοριστεί ακριβώς ποια τοξίνη προκαλεί αυτή την καλπάζουσα αύξηση. Γιατί η ασπαρτάμη είναι τόσο επικίνδυνη;

Όταν η θερμοκρασία του γλυκαντικού είναι μεγαλύτερη από 86 βαθμούς F, το ξυλο-οινόπνευμα της ΑΣΠΑΡΤΑΜΗΣ μετατρέπεται σε φορμαλδεΰδη και στη συνέχεια σε μυρμηκικό οξύ, το οποίο με τη σειρά του προκαλεί μεταβολική οξέωση … Μυρμηκικό οξύ είναι το δηλητήριο που βρίσκεται στο τσίμπημα των ερυθρών μυρμηγκιών. Η τοξική μεθανόλη μιμείται, μεταξύ άλλων προϋποθέσεων, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο.

Η ασπαρτάμη είναι ένα αποτυχημένο εμπορικά, εντομοκτόνο τερμιτών. Αν νοτίσεις (όχι με πολύ νερό) μερικά σακουλάκια ασπαρτάμης και τα τοποθετήσεις στο έδαφος κοντά σε μια μυρμηγκοφωλιά την επομένη θα βρεις ένα μικρό βουναλάκι από νεκρά μυρμήγκια. Αυτό το εντομοκτόνο το βάζεις στο σώμα σου, με την μορφή τροφής ή ροφημάτων. Σε ενοχλεί το τσιγάρο και όχι η ασπαρτάμη-πτωμαΐνη της κόκα κόλας λάιτ !!! Γιατί σου είπαν πως το τσιγάρο σκοτώνει, ενώ η πτωμαΐνη-κόκα κόλα λάιτ κάνει καλό. Τρομάρα σου!!!

Πολλοί άνθρωποι είχαν διαγνωστεί κατά λάθος ότι πάσχουν από ΣΚΠ. Παρά το γεγονός ότι η σκλήρυνση κατά πλάκας δεν είναι αιτία θανάτου, η τοξική μεθανόλη είναι! Ο Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος έχει γίνει σχεδόν ανεξέλεγκτος, όπως και η σκλήρυνση κατά πλάκας, ιδίως με την κατανάλωση Diet Coke και Pepsi. Τα θύματα συνήθως δεν γνωρίζουν ότι η ασπαρτάμη είναι ο ένοχος. Συνεχίζουν τη χρήση της – ερεθίζουν το λύκο σε τέτοιο βαθμό ώστε να γίνεται η κατάσταση απειλητική για τη ζωή τους. Έχουμε δει ασθενείς με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο να γίνονται ασυμπτωτικοί αμέσως μόλις σταματήσουν την κατανάλωση διαιτητικής σόδας.

Σε αρκετές περιπτώσεις από αυτούς που διαγνώστηκαν με σκλήρυνση κατά πλάκας, τα περισσότερα από τα συμπτώματα εξαφανίζονται. Έχουμε δει πολλές περιπτώσεις όπου η απώλεια όρασης εξαφανίστηκε και η απώλεια ακοής βελτιώθηκε αισθητά. Αυτό ισχύει επίσης για τις περιπτώσεις των εμβοών και η ινομυαλγία.

Κατά τη διάρκεια μιας διάλεξης, είπα, «Αν χρησιμοποιείτε ασπαρτάμη (Nutra Sweet, Equal, Spoonful κ.λπ.) και υποφέρετε από συμπτώματα ινομυαλγίας , σπασμούς, πόνους, μούδιασμα στα πόδια, κράμπες, ίλιγγο, ζάλη, πονοκέφαλο, πόνο στις αρθρώσεις, ανεξήγητη κατάθλιψη, κρίσεις άγχους, μπερδεύετε την ομιλία σας, έχετε θολή όραση ή απώλεια μνήμης, τότε έχετε πιθανώς δηλητηριαστεί από ΑΣΠΑΡΤΑΜΗ! ‘

Οι άνθρωποι πηδούσαν επάνω κατά τη διάρκεια της διάλεξης λέγοντας, «έχω κάποια από αυτά τα συμπτώματα!!!» Είναι αναστρέψιμη η κατάσταση; Ναι! Ναι! Ναι! STOP στις σόδες διαίτης και επαγρύπνηση για την ασπαρτάμη στις ετικέτες των τροφίμων! Μην ξεχνάς υπάρχει με διάφορες ονομασίες.

Πολλά προϊόντα είναι εμπλουτισμένα με αυτό το δηλητήριο! Αυτό είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Ο Δρ Espart παρατήρησε ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι φαίνεται να έχουν συμπτώματα για ΣΚΠ και κατά την πρόσφατη επίσκεψή του σε ένα νοσοκομείο, μια νοσοκόμα δήλωσε ότι έξι από τους φίλους της, που ήταν συστηματικοί καταναλωτές Diet Coke, είχαν όλοι διαγνωστεί με ΣΚΠ. Αυτό είναι πέρα από κάθε σύμπτωση!

Η σόδα διαίτης ΔΕΝ είναι ένα προϊόν διατροφής! Είναι ένα χημικά τροποποιημένο προϊόν που περιέχει πολλαπλά άλατα και ασπαρτάμη και που στην πραγματικότητα σε κάνει να επιθυμείς να καταναλώσεις υδατάνθρακες. Είναι πολύ πιο πιθανό να έχετε αύξηση σωματικού βάρους!

Τα προϊόντα με ασπαρτάμη, περιέχουν επίσης φορμαλδεΰδη, η οποία αποθηκεύεται στο λιπώδη κύτταρα, ιδιαίτερα στα ισχία και τους μηρούς. Η φορμαλδεΰδη είναι μια απόλυτη τοξίνη και χρησιμοποιείται κυρίως για τη διατήρηση “δειγμάτων ιστών». Πολλά προϊόντα που χρησιμοποιείς καθημερινά περιέχουν αυτές τις χημικές ουσίες και ΔΕΝ πρέπει να τα καταναλώνεις γιατί τα αποθηκεύσει το σώμα.

Ο Δρ. HJ Roberts δήλωσε στις διαλέξεις του, ότι από τη στιγμή που απελευθερώθηκαν από τα προϊόντα «διαίτης» και χωρίς αξιόλογη αύξηση της σωματικής άσκησης, οι ασθενείς του έχασαν κατά μέσο όρο 9 κιλά σε μια περίοδο δοκιμής. Η ασπαρτάμη είναι επίσης ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους διαβητικούς. Βρήκαμε ότι ορισμένοι γιατροί, οι οποίοι πίστευαν ότι είχαν έναν ασθενή με αμφιβληστροειδοπάθεια, στην πραγματικότητα, είχε συμπτώματα που προκαλούνται από ασπαρτάμη.

Η ασπαρτάμη αποσυντονίζει εντελώς τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Έτσι ένας διαβητικός μπορεί να υποστεί οξεία απώλεια μνήμης λόγω του γεγονότος ότι το ασπαρτικό οξύ και η φαινυλαλανίνη είναι νευροτοξικά όταν λαμβάνονται χωρίς τα άλλα αμινοξέα που απαιτούνται για μια καλή ισορροπία.

Η αντιμετώπιση του διαβήτη είναι σε όλα σχετική με την ισορροπία. Ειδικά με τους διαβητικούς, η ασπαρτάμη περνάει τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ αίματος / εγκεφάλου και επιδεινώνει , στη συνέχεια, τους νευρώνες του εγκεφάλου προκαλώντας διάφορες βλάβες του εγκεφάλου, σπασμούς, κατάθλιψη, μανιοκατάθλιψη, κρίσεις πανικού, ανεξέλεγκτο θυμό και οργή.



Η κατανάλωση της ασπαρτάμης προκαλεί τα ίδια συμπτώματα και σε μη διαβητικούς επίσης. Σχετικά έγγραφα και μελέτες αποκαλύπτουν επίσης ότι χιλιάδες παιδιά στα οποία είχε διαγνωστεί ADD και ADHD είχαν πλήρη ανάκαμψη στη συμπεριφορά τους όταν αυτές οι χημικές ουσίες αφαιρέθηκαν από τη διατροφή τους.

Τα λεγόμενα «συνταγογραφούμενα φάρμακα τροποποίησης συμπεριφοράς» (Ritalin και άλλα) δεν χρειάζονται πλέον και για να πούμε την αλήθεια, δεν ήταν απαραίτητα εξ αρχής! Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά «δηλητηριάζονταν» σε καθημερινή βάση με τα ίδια τα τρόφιμα που ήταν «καλύτερα γι ‘αυτούς απ’ ότι η ζάχαρη». Λίγο μυαλό χρειάζεται, που όπως φαίνεται είναι καμένο από τις τοξίνες.

Η ασπαρτάμη που καταναλώθηκε σε χιλιάδες παλέτες diet Coke και diet Pepsi από τους άνδρες και τις γυναίκες που πολεμούσαν στον πόλεμο του Κόλπου, μπορεί να είναι εν μέρει υπεύθυνη για το γνωστό σύνδρομο του Πολέμου του Κόλπου.

Ο Δρ Roberts προειδοποιεί ότι μπορεί να προκαλέσει εκ γενετής ανωμαλίες, δηλαδή, διανοητική καθυστέρηση, εάν λαμβάνονται κατά την περίοδο της σύλληψης και κατά τη διάρκεια των πρώιμων σταδίων της κύησης. Τα παιδιά ιδιαίτερα κινδυνεύουν από νευρολογικές παθήσεις και δεν πρέπει ποτέ να τους δίδονται τεχνητά γλυκαντικά.

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ιστορίες περιπτώσεων που αφορούν παιδιά που πάσχουν από νευρολογικές διαταραχές, οι οποίες μιλάνε για τη μάστιγα των νευρολογικών παθήσεων που προκαλούνται άμεσα από τη χρήση του εν λόγω θανάσιμου δηλητηρίου».


Υπήρχαν ακροάσεις του Κογκρέσου στις ΗΠΑ, όταν η ασπαρτάμη έχει συμπεριληφθεί σε 100 διαφορετικά προϊόντα και είχαν διατυπωθεί ισχυρές αντιρρήσεις όσον αφορά τη χρήση της. Μετά από αυτή την πρώτη ακρόαση, έχουν υπάρξει δύο επόμενες ακροάσεις, και ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα. Το λόμπι των φαρμάκων και των χημικών προϊόντων έχουν πολύ βαθιές τσέπες και πολύ πράσινο τυπωμένο χαρτί που το μοιράζουν πλουσιοπάροχα..

Δυστυχώς, το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της Monsanto για την ασπαρτάμη έχει λήξει! Ναι δικής της κατασκευή είναι, τι νόμισες; Υπάρχουν τώρα πάνω από 5.000 προϊόντα στην αγορά που περιέχουν αυτή το θανάσιμο χημικό και θα υπάρξουν χιλιάδες περισσότερα. Καθένας θέλει ένα «κομμάτι από την πίτα της ασπαρτάμης», δηλαδή ένα κομμάτι από την θάνατο σου. Σας διαβεβαιώνω ότι η Monsanto, ο δημιουργός της ασπαρτάμης, ξέρει πόσο θανατηφόρα είναι, όπως και τα διάφορα μεταλλαγμένα που βγάζει στην αγορά. Δεν είναι ειρωνικό και αντιφατικό, το γεγονός ότι η Monsanto χρηματοδοτεί, μεταξύ άλλων, την Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία, τη Αμερικανική Διαιτητική Εταιρεία και το Συμβούλιο του Αμερικανικού Κολεγίου Ιατρών;

Αυτό έχει πρόσφατα δημοσιευθεί στους New York Times. Οι οργανώσεις αυτές δεν μπορεί να ασκήσουν κριτική για τις πρόσθετες ύλες ή να σταματήσουν να σχετίζονται με την εταιρεία Monsanto, επειδή παίρνουν χρήματα από τη βιομηχανία τροφίμων και οφείλουν να εγκρίνουν τα προϊόντα τους. O Αμερικανός Γερουσιαστής Howard Metzenbaum έγραψε και παρουσίασε ένα νομοσχέδιο με το οποίο θα απαιτούνται προειδοποιητικά σήματα στα προϊόντα που περιέχουν ασπαρτάμη, ιδίως όσον αφορά έγκυες γυναίκες, παιδιά και βρέφη.

Στο νομοσχέδιο θα κατατίθονταν επίσης ανεξάρτητες μελέτες σχετικά με τους γνωστούς κινδύνους και τα προβλήματα που υπάρχουν στο γενικό πληθυσμό σχετικά με καρδιακές προσβολές, αλλαγές στη χημεία του εγκεφάλου, νευρολογικές αλλαγές και συμπτώματα συμπεριφοράς. Το νομοσχέδιο θάφτηκε. (γιατί άραγε;) Είναι γνωστό ότι το ισχυρό λόμπι των φαρμάκων και χημικών είναι υπεύθυνοι γι ‘αυτό, αφήνοντας χαλαρά τα κυνηγόσκυλα της νόσου και του θανάτου σε ένα ανυποψίαστο και ηλίθιο κοινό. Λοιπόν, τώρα ΞΕΡΕΙΣ!

Είναι γνωστό πως μεταλλάσουν τον άνθρωπο σε κάτι άλλο. Άβουλο και προπάντων ΥΠΑΚΟΥΟ και χωρίς αντιδράσεις.

Μπορείς να ταΐζεις τα παιδιά σου με coca cola light να γνωρίζεις όμως, πως μεγαλώνεις κάτι σε υβρίδιο και όχι ανθρώπινο παιδί.

Επίσης μπορείς να τρως ότι ετικέτα γράφει επάνω light, αλλά μην παραπονιέσαι μετά γιατί είσαι σε μόνιμη κατάθλιψη!!! Φυσικό δεν είναι αφού τρως φορμαλδεΰδη. Ξέρεις είναι το χημικό που συντηρούν τα πτώματα. !!!

ΠΗΓΗ

Το διαβάσαμε από το: Προσοχή.... Ένα αποτυχημένο εντομοκτόνο στο πιάτο μας, το ονόμασαν ασπαρτάμη (Nutra Sweet, Equal, Spoonful) και μας το σέρβιραν.... http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/10/nutra-sweet-equal-spoonful.html#ixzz3GSJjb33M
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Blogger Tricks

Γκίκας Χαρδούβελης και club Bilderberg

Ο Γκίκας Χαρδούβελης είναι ο αντικαταστάτης του Γιάννη Στουρνάρα στο τιμόνι του Υπουργείου Οικονομικών, ποια όμως η σχέση του με το σύστημα;

για να δούμε τα στοιχεία:





bilderbergmeetings.org/participants_2011


Πρόκειται για την λίστα των ονομάτων στο συνεδρία του club Bilderberg το 2011. Μέσα στην μεγάλη και ενδιαφέρουσα λίστα βλέπουμε από πλευράς "Ελλάδος" τα εξής ονόματα:

GRC Hardouvelis, Gikas A. - Chief Economist and Head of Research, Eurobank EFG

GRC David, George A. - Chairman, Coca-Cola H.B.C. S.A.

GRC Tsoukalis, Loukas President, ELIAMEP

(για σχέσεις Δαυίδ, Τσούκαλη, Bilderberg, ΕΛΙΑΜΕΠ και Τριμερή Επιτροπή κάντε κλικ ΕΔΩ)



Στην προσωπική ιστοσελίδα του νυν Υπουργού Οικονομικών (για να δείτε το επίσημο σαιτ κάντε κλικ ΕΔΩ) βλέπουμε ότι έχει διατελέσει μεταξύ άλλων σύμβουλος του Παπαδήμου όταν ήταν Πρωθυπουργός, το ανάλογο με τον Σημίτη, ήταν στην Εθνική Τράπεζα και στην Τράπεζα της Ελλάδος, φυσικά μετά από Εθνική Τράπεζα και Τράπεζα Ελλάδος αναλογιζόμενοι τα μέσα ή την καταγωγή του οι πόρτες ήταν ανοιχτές και για την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα κ.α.

Το βιογραφικό του όπως είδατε στην ιστοσελίδα του είναι βαρύ, έχει βραβευτεί ως ένας από τους 50 κορυφαίους στον κόσμο στον ευρύτερο τομέα της εφαρμοσμένης οικονομετρίας (βλ. Badi H. Baldagi, «Applied Econometrics Rankings: 1989-1995» κ.α. Για να μην λέμε πολλά, με δεδομένη και προεξοφλημένη την αποτυχία στο να καλυτερέψει το αύριο των Ελλήνων, ο κάθε ένας θα μπορεί να διακρίνει πια ότι τα βαριά βιογραφικά αυτού του είδους δημιουργούνται όταν ευημερούν τα νούμερα και πεινάει ο λαός, εν ολίγοις τα αφεντικά (Ρότσιλντ & Ροκφέλερ) δίνουν βραβεία σε όσους καταφέρνουν να κάνουν να ευημερούν τα νούμερα, καθόσον η ιστορία καταγράφει νούμερα ως αποδείξεις και ξεχνά την πραγματικότητα αφού η μνήμη του όχλου είναι μικρή σαν την διανόηση τους.

Τι σύμπτωση πάντως είναι αυτή... όλες οι θέσεις κλειδιά να τις γεμίζουν από πρόσωπα που υπόκεινται στον Διεθνισμό...


₪₪₪₪₪ ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟN ₪₪₪₪₪

knossopolis.com
ΠΗΓΗ



Το διαβάσαμε από το: Γκίκας Χαρδούβελης και club Bilderberg http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/10/club-bilderberg.html#ixzz3GSJMZp5Q
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »


Η Γερμανική μεγαλομανία κατασπαράζει την Ε.Ε.



Γάλλος συγγραφέας καταγγέλλει:
Μετάλλαξη της Ε.Ε. σε Γερμανική Επικράτεια και Επικράτηση της Γερμανικής Μεγαλομανίας
Ντώϋτσαλντ Υμπερ Άλλες αντι Ισότητας Ελευθέρων

Την μετάλλαξη της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, ελεύθερων και ισότιμων κρατών, σε γερμανική επικράτεια επισημαίνει ο κορυφαίος Γάλλος διανοούμενος Εμμάνουελ Τοντ, σε συνέντευξή του στη Ρωσίσκαγια Γκαζέτα.
Αναφέρει ότι υπό την ηγεσία της Μέρκελ κυριάρχησε το στοιχείο της μεγαλομανίας στο γερμανικό ψυχισμό, ότι η Γερμανία έβαλε στο χέρι το μέγιστο του χώρου της άλλοτε Σοβιετικής ΄Ενωσης (έτσι απέκτησε την οικονομική ισχύ, η οποία μεγεθύνθηκε από την οικονομική κρίση του 2008) και ότι προχωρεί ολοένα βαθύτερα στην συγκαλυμμένη επεκτατική πολιτική της.
Την αμερικανική επιθετικότητα αποδίδει στην ψυχολογία απώλειας της παντοδυναμίας των ΗΠΑ, της οποίας αναφέρει πειστήρια και τονίζει πως χωρίς την αντίσταση της Ρωσίας ο κόσμος θα υφίστατο μια καταστροφική μοίρα.

Ο Εμμάνουελ Τόντ εξέχει στην σημερινή ξηρασία της γαλλικής πνευματικής ζωής και αναγνωρίζεται διεθνώς ως γνήσιος συνεχιστής της παράδοσης των Γάλλων εγκυκλοπαιδιστών. Εθνολόγος, Κοινωνιολόγος και Iστορικός, σε ηλικία 25 ετών, με το βιβλίο του «Η Τελική Πτώση», προανήγγειλε (το 1976!) την πτώση της Σοβιετικής ΄Ενωσης, ύστερα από μελέτη… δημογραφικών στατιστικών δεδομένων. Το βιβλίο προκάλεσε αίσθηση τότε, μάλλον ως παραδοξολογία. Ακολούθησαν πέντε άλλα σημαντικά βιβλία, μεταξύ των οποίων το «Μετά την Αυτοκρατορία», το 2002,με αντικείμενο τις ΗΠΑ και μερικά χρόνια αργότερα το «Μετά την Δημοκρατία».

Ο Εμμάνουελ Τοντ απέχει της πολιτικής αρένας και στις σπάνιες προσκλήσεις του στην τηλεόραση εξέχει με τον λιτό, ουσιαστικό και σαγηνευτικό λόγο του. Ελεύθερο πνεύμα, μολονότι σοσιαλιστικής ευαισθησίας και εβραϊκής καταγωγής, δεν διστάζει να δηλώσει πως οι σωστές θέσεις για την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, την οικονομική κρίση και τα συμφέροντα της Γαλλίας και της Ευρώπης είναι αυτές που υπερασπίζεται η Μαρίν Λε Πεν.

Το κείμενο της συνέντευξης, όπως αναδημοσιεύθηκε στο όργανο των Γάλλων Γκωλλιστών « Επιτροπή Βαλμύ» -πλήρες, για την επικοινωνία με την προσωπικότητα και τη σκέψη ενός εξέχοντα Ευρωπαίου και αυθεντικού Γάλλου διανοητή- έχει ως εξής: (Μτφ Μιχαήλ Στυλιανού)
Ερωτών: Ο Δυτικός Κόσμος ξεκίνησε πόλεμο κατά της Ρωσίας, κατηγορώντας την για όλα τα θανάσιμα αμαρτήματα και τις σκοτεινές προθέσεις. Εσείς τι λέτε;

Εμ.Τόντ: Και πριν τα γεγονότα της Ουκρανίας είχα επισημάνει αυτή την αντιρωσική στάση, έκδηλα προγραμματισμένη, στα Δυτικά ΜΜΕ. Οι πρώτες συστηματικές επιθέσεις κατά της Ρωσίας αναφέρονταν στην «απόρριψη» των σεξουαλικών μειονοτήτων. Στη συνέχεια πολυάριθμα άρθρα υποστήριζαν ότι η πολιτική Πούτιν ήταν «ακατανόητη» και ότι ο ίδιος ήταν «απρόβλεπτος».
Για να είμαι ειλικρινής, αυτά τα εύρισκα πολύ αστεία. Επειδή, κατά την γνώμη μου, η πολιτική γραμμή της ρωσικής κυβέρνησης είναι, αντίθετα, πολύ ορθολογική και μελετημένη. Οι Ρώσοι είναι περήφανοι που είναι Ρώσοι και εάν διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα, κάνουν τα πάντα για να αποφύγουν τη συνομωσία. Η υποστήριξη που επιδεικνύεται στον ρωσόφωνο πληθυσμό της νότιο-ανατολικής Ουκρανίας εντάσσεται απόλυτα σ’ αυτή τη λογική. Αναφορικά με τις ανησυχίες των Πολωνών και των χωρών της Βαλτικής, που πιστεύουν ότι η Μόσχα σχεδιάζει να τους καταπιεί, αυτές είναι τελείως αβάσιμες. Δεν έχουν καμιά λογική. Η Ρωσία έχει ήδη αρκετές φροντίδες να διαχειριστεί την τεράστια επικράτειά της.

Ερ. Το βιβλίο σας του 1976, όπου επισημαίνατε τα αίτια δυνητικής διάλυσης της ΕΣΣΔ, προκάλεσε τότε πολύ θόρυβο αλλά δεν το πήραν στα σοβαρά. Ποια είναι η σημερινή σας θεώρηση της σύγχρονης Ρωσίας;

Ε.Τ.: Αν εγκύψετε στην ιστορία της Ρωσίας, θα αντιληφθείτε ότι ο ρόλος της στις διεθνείς υποθέσεις –και ειδικώτερα στις ευρωπαϊκές- ήτανε πάντοτε θετικός. Η Ρωσία υπέστη μια ταπείνωση στη δεκαετία του ’90, αμέσως μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Η στάση της Δύσης ήτανε τότε αφόρητη και άδικη, αλλά παρά ταύτα, η μεταπολίτευση μπόρεσε να γίνει με αξιοπρέπεια. Σήμερα η χώρα έχει ξαναβρεί τη θέση της στις διεθνείς υποθέσεις και έχει επιτύχει μιαν εσωτερικήν ισορροπία. Πέτυχε μια δημογραφική σταθερότητα και σημείωσε μάλιστα αύξηση του πληθυσμού της, σημαντικότερη της υπόλοιπης Ευρώπης. Το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε. Προοπτικά, το ποσοστό παιδικής θνησιμότητας θα είναι χαμηλότερο από των ΗΠΑ, σύμφωνα με τις στατιστικές. Το γεγονός ότι η Ρωσία προσελκύει εισροή μεταναστών από τις γειτονικές χώρες δείχνει πως αντιπροσωπεύει γι’ αυτούς ένα οικονομικό μέλλον.

Κατά την γνώμη μου η Ρωσία διαδραματίζει έναν ιδιαίτερο ρόλο στις διεθνείς υποθέσεις, τον οποίο κληρονόμησε από τον ψυχρό πόλεμο, ρόλο που συνίσταται στο να εξασφαλίζει την παγκόσμια ισορροπία. Χάρη στο πυρηνικό της οπλοστάσιο, η Ρωσία είναι σήμερα η μόνη χώρα ικανή να συγκρατήσει τους Αμερικανούς. Χωρίς αυτήν ο κόσμος θα είχε μια καταστροφική μοίρα.
΄Ολοι οι φιλελεύθεροι Δυτικοί θα όφειλαν να την χειροκροτούν. Αντίθετα προς τους Ευρωπαίους δημοκράτες, αυτή έδωσε άσυλο στον ΄Εντουαρντ Σνόουντον. Πόσο εύγλωττο σύμβολο: Η Ρωσία οχυρό των ελευθεριών, την σημαία των οποίων απαρνούνται οι Ευρωπαίοι.

Ερ.: Το 2002 εκδόθηκε το βιβλίο σας «Μετά την Αυτοκρατορία», όπου αναφέρεστε στα αίτια της εξασθένισης, αργής αλλά βέβαιης, των ΗΠΑ. Πως είναι τα πράγματα σήμερα;

Ε.Τ.: Πράγματι, έγραφα τότε πως η επιθετικότητα των ΗΠΑ δεν ήταν καθόλου μια εκδήλωση ισχύος. Αντίθετα έκρυβε την αδυναμία τους και την απώλεια της θέσης τους στον κόσμο. Αυτά που συνέβησαν έκτοτε επιβεβαίωσαν τα τότε συμπεράσματά μου. Και αυτό ισχύει επίσης και σήμερα. Μη πιστέψετε ότι κινήθηκα από οποιοδήποτε αντιαμερικανικό αίσθημα. Τίποτα κάτι τέτοιο. Ωστόσο διαπιστώνω πως η αμερικανική «αυτοκρατορία» είναι σε φάση παρακμής. Και αυτό είναι ιδιαίτερα ορατό στον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ, κάθε φορά που χάνουν έναν από τους συμμάχους τους, υποκρίνονται πως τίποτα το αξιόλογο δεν συνέβη.
Πάρετε για παράδειγμα την εξέλιξη των σχέσεων της Ουάσιγκτων με τη Σαουδική Αραβία. Οι μόνιμες αποτυχίες των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή είναι εξόφθαλμες για όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στις τελευταίες συρράξεις στο Ιράκ και στη Συρία. Και η Σαουδική Αραβία, που ήταν άλλοτε ο στενότερος σύμμαχός τους σε αυτή την περιοχή, έχει στην πραγματικότητα ξεφύγει από τον αμερικανικόν έλεγχο, μ’ όλο που, βέβαια, κανείς δεν το ομολογεί. Το ίδιο και με τη Νότιο Κορέα, που απομακρύνεται από τις ΗΠΑ για να συνεργάζεται ολοένα και στενότερα με την Κίνα. Ο μόνος πραγματικά πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ασία μένει η Ιαπωνία. Αλλά λόγω της αντιπαράθεσής της με το Πεκίνο, αυτή η χώρα δεν ξέρει πια που να βρει θέση.

Ερ.: Και η Ευρώπη;

Ε.Τ.: Η ίδια διαδικασία και στην Ευρώπη. Η κύρια εξέλιξη που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια στην Γηραιά ήπειρο ήταν η αύξηση της γερμανικής ισχύος. Προηγουμένως πίστευα πως η Ευρώπη θα αναπτύσσονταν συρόμενη από την ατμομηχανή της ενοποίησης Βερολίνο-Παρίσι. Αλλά τα πράγματα πήγαν αλλιώς.
Κατ’ αρχήν η Ευρώπη δεν μεταμορφώθηκε σε ένωση εθνών «ελεύθερων και ίσων»,όπως το ονειρεύονταν οι θεμελιωτές της. Υιοθέτησε μια ιεραρχική δομή υπό την αιγίδα της Γερμανίας, η οποία ξεπέρασε σημαντικά, στον οικονομικό τομέα, όλες τις άλλες χώρες της Ε.Ε. Από την φύση τους οι Γερμανοί δεν μπορούν να αντιληφθούν τον κόσμο διαφορετικά, παρά μέσα από ένα ιεραρχικό πρίσμα. Αυτή η άνοδος του Βερολίνου επιταχύνθηκε ιδιαίτερα μετά την κρίση του 2008.

Σήμερα η Ευρώπη ελέγχεται από τη Γερμανία. Τα πρώτα σημάδια απώλειας από τους Αμερικανούς του ελέγχου υπέρ του Βερολίνου εμφανίσθηκαν στην αρχή του πολέμου του Ιράκ, όταν Παρίσι, Μόσχα και Βερολίνο, που μέχρι τότε βάδιζαν πάνω στα ίχνη των ΗΠΑ, πήραν αντίθετη στάση. Αυτός ήταν ένας θεμελιώδης σταθμός.

Από τότε, σε ένα τομέα τέτοιας κρισιμότητας όπως η παγκόσμια οικονομία, η Γερμανία ακολουθεί τη δική της γραμμή για να υποστηρίξει τα εθνικά της συμφέροντα. Δεν υποχωρεί στις πιέσεις των Αμερικανών, που πιστεύουν πως όλος ο κόσμος οφείλει να παίζει με τους δικούς τους κανόνες και επιμένουν ότι οι Γερμανοί πρέπει να εγκαταλείψουν, επί παραδείγματι, την πολιτική του προϋπολογισμού λιτότητας. Αυτή η γραμμή επιβάλλεται και στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό την πίεση του Βερολίνου και οι Αμερικανοί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Σ’ αυτόν τον τομέα, οι Γερμανοί δεν δίνουν σημασία στη γνώμη των Αμερικανών.

Μπορούμε επίσης να αναφερθούμε στα πρόσφατα σκάνδαλα με τις τηλεφωνικές συνακροάσεις, όπου οι Γερμανοί –περίπτωση χωρίς προηγούμενο- απέλασαν τον επικεφαλής της CIA στο Βερολίνο. Αλλά η οικονομία μένει το πιο σημαντικό. Οι Αμερικανοί δεν υιοθετούν στις παρούσες συνθήκες μια πιο απειλητική στάση. Όχι γιατί δεν το θέλουν, αλλά γιατί δεν το μπορούν. Και παραδεχόμενοι σιωπηρά το γεγονός, κατά κάποιο τρόπο αναγνωρίζουν πως η εξουσία τους φθάνει στο τέλος της. Μπορεί αυτό να μη χτυπάει ακόμη στο μάτι, αλλά είναι η πραγματικότητα.

Ερ.: Ωστόσο πολλοί πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ παραμένουν μια δύναμη που διευθύνει τις υποθέσεις του κόσμου και ιδιαίτερα της Ευρώπης

Ε.Τ.: Υπάρχει ο παλαιός κόσμος και ο νέος κόσμος. Ο παλαιός κόσμος είναι η θεώρηση που κληρονομήθηκε από τον ψυχρό πόλεμο. Μένει αγκυροβολημένη στη συνείδηση των αμερικανικών γερακιών, στις βαλτικές χώρες και στη Πολωνία. Είναι σαφές ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ στα ανατολικά, μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του νόμου της αδρανείας μέσα στο πνεύμα του ψυχρού πολέμου, οποιουσδήποτε όρους και αν χρησιμοποιήσει κανείς. Στο παλαιό κόσμο η Γερμανία έπαιζε ένα ρόλο διαιτητού, ενός παράγοντα λογικής που επιζητεί την ειρηνική λύση των προβλημάτων και ευνοεί την οικονομική συνεργασία. Αλλά ένα νέος κόσμος αναδύθηκε και φάνηκε πως δεν ελέγχεται πλέον από τους Αμερικανούς.

Η Ευρώπη σήμερα έχει τη δική της δυναμική. Δεν έχει στρατό, αλλά διευθύνεται από τη Γερμανία. Και όλα περιπλέκονται, γιατί η Γερμανία είναι ισχυρή αλλά είναι ασταθής στις γεωπολιτικές αντιλήψεις της. Στη διαδρομή της ιστορίας, το γερμανικό εκκρεμές ταλαντευόταν ανάμεσα σε μια στάση λογικής και σε ορμές μεγαλομανίας, που οδήγησαν, ας το θυμίσουμε, στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι το «δισυπόστατο» της Γερμανίας. Για παράδειγμα, ο Βίσμαρκ επεδίωκε την παγκόσμια ειρήνη και την αρμονία με την Ρωσία, ενώ ο Γουλιέλμος ο Β΄, στο πνεύμα του «Ντώϋτσλαντ ύμπερ άλες», τα έβαλε με όλο τον κόσμο, αρχίζοντας από την Ρωσία.

Φοβούμαι ότι ξαναβρισκόμαστε σήμερα μπροστά σ’ αυτό το δισυπόστατο. Από τη μια πλευρά ο πρώην καγκελάριος Σρέντερ απέβλεπε στην ανάπτυξη των σχέσεων με την Ρωσία και διαθέτει σήμερα πολλούς οπαδούς. Από την άλλη πλευρά διαπιστώνουμε μια στάση εκπληκτικά άκαμπτη από την Μέρκελ στις υποθέσεις της Ουκρανίας. Η επιθετικότητα του δυτικού κόσμου απέναντι στη Ρωσία δεν εξηγείται επομένως αποκλειστικά με την πίεση των ΗΠΑ.

Ερ.: Πράγματι ο κόσμος περίμενε μια ενεργό γερμανική μεσολάβηση
στην ουκρανική κρίση, αλλά δεν συνέβη.

Ο.Τ.: Μου φαίνεται ότι η Γερμανία προχωρεί όλο και πιο βαθειά σε μια δυναμική συγκαλυμμένης επεκτατικής πολιτικής. Η πραγματικότητα της Γερμανίας μετά την ενοποίηση είναι ότι υπονόμευσε τις εύθραυστες κρατικές δομές στην Ευρώπη. Θυμηθείτε την θανούσα Γιουγκοσλαβία, την Τσεχοσλοβακία και σήμερα ως φαίνεται είναι η σειρά της Ουκρανίας. Για τους περισσότερους Ευρωπαίους η Ουκρανία δεν έχει κανένα ενδιαφέρον. Όχι όμως για τους Γερμανούς.

Από την εποχή της ενοποίησης, η Γερμανία έβαλε στο χέρι το σύνολο σχεδόν του χώρου της παλαιάς σοβιετικής κυριαρχίας και το χρησιμοποιεί για τους δικούς της οικονομικούς και βιομηχανικούς στόχους. Και αυτό, πιστεύω, είναι το μυστικό της γερμανικής οικονομικής επιτυχίας. Αντιμετωπίζοντας ένα οξύ δημογραφικό πρόβλημα και ασθενές ποσοστό γονιμότητας, η Γερμανία έχει ανάγκη ειδικευμένης και φτηνής εργατικής δύναμης. ΄Ετσι, στα πλαίσια αυτής της λογικής, η απόσπαση των δύο τρίτων των Ουκρανών εργατών είναι μια επιχείρηση πολύ επωφελής για το Βερολίνο.

Ερ.: Εξ άλλου, στις 23 Αυγούστου η ΄Ανγκελα Μέρκελ ήταν η μόνη αρχηγός κράτους της Ε.Ε. που θέλησε να παραστεί στο Κίεβο, στο εορτασμό της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας.

Ο.Τ.: Κατά την γνώμη μου ήταν ένα σημαδιακό γεγονός. Και νομίζω πως και η Μόσχα το εσημείωσε.

Ερ.: Γιατί,κατά τη γνώμη σας, οι ΗΠΑ δείχνουν τέτοιο ζήλο για την Ουκρανία;

Ο.Τ.: Επειδή η στρατηγική τους αποβλέπει να εξασθενίσει τη Ρωσία. Αλλά να μη ξεχνάμε ποιος την προκάλεσε. Στο κάτω κάτω, όλα ξεκίνησαν με την πρόταση της Ε.Ε. για την σύναψη συμφωνίας σύνδεσης με την Ουκρανία. Έπειτα η Ε.Ε. στήριξε το Μεϊντάν που οδήγησε στο πραξικόπημα, το οποίο πραγματοποιήθηκε με την σιωπηρή συγκατάθεση των πρωτευουσών της Ευρώπης. Όταν συνέβησαν τα γεγονότα της Κριμαίας, οι Αμερικανοί δεν μπορούσαν να μείνουν εκτός, με κίνδυνο να χάσουν το γόητρό τους. Τα «γεράκια» του ψυχρού πολέμου πέρασαν τότε στην πρώτη γραμμή για να καθορίσουν την αμερικανική πολιτική απέναντι στη Ρωσία. Δεν νομίζω πως οι Αμερικανοί θέλουν την παρόξυνση αυτής της διαμάχης, αλλά πρέπει να παρακολουθήσουμε στενά αυτή την εξέλιξη για να δούμε μέχρι που θέλουν να προχωρήσουν.




http://www.pentapostagma.gr/2014/10/η-γερμανική-μεγαλομανία-κατασπαράζε.html#.VEG9Cxb4L3A
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »


Το 1855 ο Τσάρος Νικόλαος Α’ άκουγε τον Βρετανό Πρέσβυ > «Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη»!



Το 1855 ο Τσάρος Νικόλαος Α’ άκουγε τον Βρετανό Πρέσβυ ναθέτει την απαράβατη ντιρεκτίβα:
«Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη»
του Νίκου Καλογερόπουλου
Το παρόν αποτελεί συνέχεια της σειράς ερωτηματικών με τα οποία τελείωνε το προηγούμενο άρθρο μου. Έχουμε φθάσει στο τέλος μιας μακράς διαδικασίας που έχει αρχίσει από το 1973 και φθάνει σήμερα να πλησιάζει τον τελικό της σκοπό.
Δεν θα σταματήσω να το τονίζω, όπως ο Κάτων: Delenda Carthago και Delenda η οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδος. Την θέση του Κάτωνος έχουν σήμερα οι κληρονόμοι του ιστορικού γεγονότος που λέγεται «το Ανατολικό Ζήτημα». Άρχισε επί Αικατερίνης συνεχίζεται με την Ιερή Συμμαχία και υπάρχει ολοζώντανο μέχρι σήμερα, το μόνο που έχει αλλάξει είναι οι πρωταγωνιστές και τα αίτια.
Όχι όμως και οι προθέσεις των Ισχυρών..Τα αίτια τότε ήσαν «ο δρόμος προς τις Ινδίες». Σήμερα είναι «ο θεός Πετρέλαιον». Και είναι η σαθρή βάση όπου, με την ευθύνη των Αμερικανικών κυβερνήσεων, ετέθη εξ αρχής το θέμα του Ισραήλ. Για το τελευταίο θα βρω ευκαιρία να επανέλθω άλλη φορά διότι δεν είναι το κύριο θέμα αυτού του άρθρου. Με συντομία θα πω ότι η σαθρότης της βάσεως είναι ότι η δίκαιη απόφαση για ίδρυση του κράτους ακολουθείται με την άδικη μεταχείρηση του λαού της Παλαιστίνης ο οποίος, εξ αρχής εθεωρήθη αλαζονικά από τις ΗΠΑ, ως λαός εσχάτης κατηγορίας.

Το ότι δεν απεκατεστάθη ταυτοχρόνως ο λαός της Παλαιστίνης με ένα πλουσιοπάροχο είδος Σχεδίου Μάρσαλ έχει οδηγήσει σε τραγικό αδιέξοδο που είναι και η κύρια, μάλιστα η μοναδική, αιτία της εξαπλώσεως της τρομοκρατίας και του Μουσουλμανικού κινδύνου που διείδε, κάπως αργά, ο Huntington. Οι ΗΠΑ επήραν αλαζονικά, μετά τον πόλεμο, τον ρόλο της Πλανητικής Ηγεμονίας. Αρχικώς τελείως άπειροι και ανώριμοι, απεδείχθησαν ανίκανοι να μάθουν από τα πάθη τους. Ανιστόρητοι θεμελιωδώς, δεν αντελήφθησαν τίποτε από την σοφή πολιτική ψυχολογικής διεισδύσεως του μαθητή του Αριστοτέλους Αλέξανδρου την οποίαν κατόπιν εφήρμοσαν οι Ρωμαίοι, με μίαν Pax Romana όπου κυριαρχεί το Ρωμαίκό Δίκαιο, που εκράτησε σταθερά πάνω από 700 έτη με συνέχειαν άλλων 1000 θαυμαστών ετών της Βυζαντινής κυριαρχίας. Μετέβαλαν την Pax Romana σε obese αλαζονία που κατέληξε να δημιουργήσει τον τύπο του Ugly American (όπως το έδειξε ένα ομώνυμο φιλμ με ευρείαν απήχηση).

Τι συνέβη ακριβώς, το έχουμε όλοι οι Έλληνες συνειδητοποιήσει;
Πώς μία χώρα και ένας περήφανος λαός, από το 1953 μέχρι και το 1973 προχωρούσε με ετήσια άυξηση του ΑΕΠ 8% και των ιδιωτικών επενδύσεων 10% του ΑΕΠ και ΞΑΦΝΙΚΑ (πράγματι ξαφνικά) με την έλευση του «Εθνάρχη» φθάνει το 1975 σε αύξηση ΑΕΠ 3,5% και, το τραγικότερο, πτώση των ιδιωτικών επενδύσεων στο …0,6%;
Μηδέν, κόμμα έξη, που συνεχίζεται και μετά την έλευση το 1981 του «Χαρισματικού» ο οποίος, κατά την Τσαρούχειον δήλωση «μεγάλος οικονομολόγος» εξ Αμερικής, κατόρθωσε να κατεβάσει το ΑΕΠ στο 1,5%! Και έκτοτε η συνέχεια της εκκολάψεως με τον αχαλίνωτο δανεισμό για εξαγορά ψήφων, με το «Τσοβόλα δώσ’τα όλα» τα δανεικά, με την δαιμονοποίηση και δίωξη του επενδυτή επιχειρηματία, με την Orwellική κοπρολόγηση λέξεων όπως πατρίδα, έθνος, προσπάθεια πρωτιάς, αγώνας για εργασία και βελτίωση, με την πιστή εφαρμογή της αποδιδομένης δήθεν στον Kissinger εθνικής εξουθενώσεως και ευτελισμού αλλά εφαρμοζομένης από πλήθος προθύμων «Ελλήνων», η από 1975 εκκόλαψις τελικώς έτεκεν όχι μυν αλλά όρος.

Η Πτώχευση με μουσική υπόκρουση το περίφημο τραγούδι που ξαναθυμώμαστε «Βρέχει την φτωχογειτονιά, βρέχει και στην καρδιά μου». Και παρηγοριά για καλύτερες μέρες το Μνημόνιο, ύστερα από «σκληρή διαπραγμάτευση» του αδαούς πηδαλιούχου με το μηδέν στο πηλίκιο και στο σπασμένο πηδάλιο!

Βεβαίως ούτε εγώ ούτε κανείς άλλος πιστεύει ότι η Ελλάδα ΔΕΝ θα χρεοκοπήσει. Έχει χρεοκοπήσει ήδη από το 1984 (το 1984!) όταν έγραφα στο βιβλίο μου Ο Μαρξιστικός Μύθος (σελ. 37 Σημ. 2) «η οικονομική καταστροφή της Ελλάδος είναι τόσον ιστορικώς τελεσίδικη όσο και η Μικρασιατική καταστροφή». Και προσθέτω τώρα: για τους ίδιους λόγους!
Ποιούς ακριβώς; Αλλά πώς είναι δυνατόν ένας λαός που ανέδειξε την πρώτη Ναυτιλία στον κόσμο (αναπτυσσόμενη εκτός Ελλάδος), που δοξάστηκε με δύο βραβεία Νόμπελ και μεγάλους καλλιτέχνες στο εξωτερικό, που επί μία εικοσαετία (1953-1973) είχε την δραχμή ως «σκληρό νόμισμα», που ήταν δεύτερος στην ανάπτυξη μετά την Ιαπωνία, που όλη η Ευρώπη μίλαγε για το «ελληνικό οικονομικό θαύμα», πώς είναι δυνατόν αυτός ο λαός ΞΑΦΝΙΚΑ να γίνει διεθνώς περίγελως ως τεμπέλης, ως απατεών, ως ΤΙΠΟΤΑ;

Πώς είναι δυνατόν αυτός ο λαός να βλέπει τα παιδιά του να μαθαίνουν στο σχολείο από την ΓΓ του Υπουργείου Παιδείας ότι «δεν είναι Έλληνες», να ακούει από τον πρωθυπουργό Σημίτη ότι πρέπει «να αποτρέψει με κάθε κόστος την ιδέα του έθνους», να βλέπει τον νυν πρωθυπουργό του να λέει στον Ερντογκάν σαν ψοφοδεής ραγιάς «φοβάμαι μη μου επιτεθείς και μου πάρεις κανένα νησί»; Ποιοί και γιατί τον έκαναν να ντρέπεται για την Ιστορία του και για τα «κίνητρα» που τον έφεραν στην Επανάσταση του 1821;;

Θα πω με λίγα λόγια τον λόγο για όλα αυτά. Μετά την εξουθένωση του πολέμου και την «ολόμαυρη ράχη» που άφησε η κομμουνιστική ανταρσία, οι Αμερικανοί βοήθησαν στην οικονομική ανάπτυξη. Όχι από φιλελληνισμό αλλά διότι εσκέφθηκαν ότι αν τον αφήσουν στην εξαθλίωση θα γινόταν κομμουνιστής. Αλλά με τον θρίαμβο της 20ετίας, την εισροή των Ελλήνων της διασποράς και του επενδυτικού κεφαλαίου προς την πατρίδα, είδαν ότι η κατάσταση του προτεκτοράτου κινδύνευε να τους ξεφύγει από τα χέρια. Η Ελλάς «κινδύνευε» να γίνει μεγάλη Οικονομική Δύναμις.

Έτσι, όπως ο Μαρδόνιος, ανεζήτησαν τους πρόθυμους Εφιάλτες. Είναι πάντοτε παρόντες στην Ιστορία της Ελλάδος, από την αρχαιότητα. Έχουν άλλοτε την ωραία μορφή του Αλκιβιάδη, άλλοτε την αποκρουστική του Σατύρου. Τότε ακούστηκαν οι φωνές για το «μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο που πίνει το αίμα του λαού». Τότε άρχισε ο διωγμός των επενδυτών με την επιδοκιμασία των αγυρτών «καλά κάναν και τους τα πήρανε». Τότε ξεριζώθηκε κάθε βιομηχανία που μόλις είχε αρχίσει να φυτρώνει και αναπτύσσεται. Τότε, μπροστά στην φυγή του κεφαλαίου των επενδυτών που οι αγύρτες «πηδαλιούχοι» προκάλεσαν, άρχισε ο ασύστολος δανεισμός με τις παροχές για την εξαγορά ψήφων.

Το χρέος, από τα 700 εκατ. Δολάρια το 1973 που το άφησε η Χούντα, οι αγύρτες της πολιτικής το έφθασαν 400 δισεκατομμύρια!
Και η Ελλάς έγινε ΤΙΠΟΤΑ. Διατί απορούμε γι’ αυτό το κατάντημα;
Όλα αυτά «τυχαίως» έγιναν; «Ο όφις με ηπάτησε» είχε πει η αγαθή πρωτόπλαστη. Λαός «πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος» είπε ο ποιητής. Η φιλοσοφία του Ανατολικού Ζητήματος υπό μακράν εκκόλαψη πλέον των 35 ετών έτεκεν τελικώς όρος.
Το 1855 ο Τσάρος Νικόλαος Α’ άκουγε τον Βρετανό Πρέσβυ να θέτει την απαράβατη ντιρεκτίβα: «Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη». Και ούτω «επληρώθη το υπό του Προφήτου λεχθέν».




http://greeknation.blogspot.gr/2014/10/1855.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »


ΣΧΕΔΙΟ ΣΤΕΙΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ ΚΑΙ… ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ



Όσο δε συνειδητοποιούμε τα μοιραία γεγονότα που μας περιβάλουν, την απώλεια των πολιτικών μας ελευθεριών, την παραπληροφόρηση που διενεργείται από τα μέσα ενημέρωσης, που συνεχίζουν να συγκαλύπτουν-αποκρύπτουν…όσο το DNA μας δεν αναδομείται στη νέα Πλειάδια-Σειριανή συχνότητα του θα συνεχίσουμε εγκλωβισμένοι στην άγνοια, και οι Σκοτεινοί θα προχωρήσουν δίχως εμπόδια το κακόβουλο και καταστροφικό σχέδιο τους και αυτός ακριβώς είναι ο στόχος των Άλιεν-ανθρωποειδών για να ελέγξουν τον ταλαιπωρημένο και ασυνείδητο πολιτισμό μας.

Το πρόβλημα είναι ότι η παγκοσμιοποίηση της αδιαφορίας και της παθητικότητας είχαν περισσότερη δύναμη από την ικανότητα μας και την ανάπτυξη της συνείδησης μας γι” αυτό καταγράφουν ολόκληρη την οικογενειακή, εργασιακή, κοινωνική, συζυγική ζωή μας, κλπ μας ελέγχουν στην εντέλεια, μας αναπρογραμματίζουν, μας κάνουν ρομπότ τοποθετώντας μας μικροτσίπ, μας εντοπίζουν άμεσα με τα GPS, με τα κινητά τηλέφωνα, με το ίντερνετ κι έτσι κανείς δεν ξεφεύγει από το δορυφορικό-κυβερνητικό και γήινο έλεγχο τους.

Υποστηρίζουν ότι μας προσφέρουν μεγάλα οφέλη που αφορούν την προσωπική-οικογενειακή μας προστασία αλλά αυτή είναι μονάχα μία κάλυψη που μεταμφιέζουν ως μεγάλες τεχνολογικές και επιστημονικές προόδους. Κατ” αυτό τον τρόπο τα πλήθη πιστά και χαλαρά σχετικά με τις υποτιθέμενες ευκολίες πιστεύουν ότι όλα γίνονται για την προσωπική μας και την Κρατική ασφάλεια κι έτσι αυθαίρετα διενεργούν παρακολουθήσεις συνομιλιών, κατασκοπεία αντισυνταγματικές αυθαιρεσίες και μία παγκόσμια κοινωνική φίμωση.

Πέρα από αυτές τις δεξιότητες πρέπει να γνωρίζουν πως θα ερμηνεύσουν και θα εκτελέσουν την εργασία τους στο ακέραιο, δηλαδή είναι αληθινοί ηθοποιοί ή Showman και γι” αυτό έχουν προετοιμαστεί, για να παρουσιάσουν ότι ακριβώς θα ήθελε να δει και να ακούσει το μεγάλο κοινό..

Είναι φανερό ότι κατ” αυτό τον τρόπο είναι πολύ εύκολο να τους κρατάνε όλους στα χέρια-νύχια τους, παρ” όλο που συνεχίζονται συγχρόνως οι βιαιότητες, οι διώξεις, η μαζική κατασκοπεία, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που δολοφονούν σε διάφορα σημεία του πλανήτη, τα chemtrails που μολύνουν, το fracking που προκαλεί σεισμούς και δηλητηριάζει το πόσιμο νερό, το Haarp που αλλάζει το κλίμα, προκαλώντας ισχυρούς σεισμούς και τσουνάμι, το «Μπλουπ» που προκαλεί το θάνατο εκατομμυρίων ψαριών, ο στρατός που εισβάλει σε διάφορες χώρες σκοτώνοντας…


Δημιουργός βίντεο Αλκυόν




http://www.hellasforce.com/blog/krisi-stin-oukrania-ena-skotino-schedio-tis-elit-se-varos-tis-anthropotitas/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »


ΤΕΛΟΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ – ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ (ΒΙΝΤΕΟ)



Για την Νέα Παγκόσμια Τάξη μια παγκόσμια κυβέρνηση είναι μόνο η αρχή. Ο Άλεξ Τζόουνς αποκαλύπτει το μυστικό τους σχέδιο για την εξόντωση του 80% του παγκόσμιου πληθυσμού της ανθρωπότητας: επιχείρηση ENDGAME. Ενώ η «ελίτ» θα ζήσουν για πάντα

με τη βοήθεια της προχωρημένης τεχνολογίας. Η αιματηρή ανόδου στην εξουσία της παγκόσμιας ελίτ και αποκαλύπτει πώς έχουν χρηματοδοτήσει τους πιο αιματηρούς πολέμους και δικτάτορες για να ανοίξει ο δρόμος για την πρώτη πραγματική παγκόσμια αυτοκρατορία. Παρακολουθούν την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ για να τεκμηριώσουν της μυστικές συνόδους τους, ορίζοντας την ατζέντα του κόσμου και να παρακινούν για των Γ” Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ανακαλύψτε πώς οι επαγγελματίες της ψευδοεπιστήμης της ευγονικής έχουν πάρει τον έλεγχο των κυβερνήσεων παγκόσμια ως μέσο για να διεξάγουν μύωση του πληθυσμού. Δείτε ακόμη την εξέλιξη της επερχόμενης κατάρρευσης των ΗΠΑ.

http://antineotaksiths
http://www.hellasforce.com/blog/telos-pechnidiou-protipo-gia-pagkosmia-ipodoulosi-vinteo/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »


ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΤΙ «ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ» ΚΑΙ «ΔΕΞΙΟΙ»: «Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ»



Το συνεχές αντιπολεμικό συναίσθημα είναι η άποψη της μειοψηφίας των αριστερών.

Andrew Syrios
Μετάφραση-Απόδοση: Ειρήνη Καμπίτση
Αποκλειστικά για το Hellasforce
Δείτε το αγγλικό κείμενο εδώ

Η κοινή λογική θα ισχυριζόταν ότι τα άτομα της λεγόμενης «δεξιάς»πλευράς είναι και ήταν πάντα επιθετικοί και υπέρ του πολέμου, ενώ εκείνοι οι παροιμιώδεις «αριστεροί»σχετίζονταν πάντα με ειρηνικούς, αντιπολεμικούς λαούς. Για πολλούς συντηρητικούς, δυστυχώς, αυτή η άποψη είναι σχετικά σωστή. Ωστόσο, οι προοδευτικοί έχου ξαναφρεσκάρει στο νου το παρελθόν τους, το οποίο είναι σχεδόν τόσο αντιπολεμικό όσο και πολεμικό.

Μεγάλο μέρος αυτής της αντίληψης είναι σχετικά πρόσφατη και η ουσία της βρίσκεται κυρίως στον πόλεμο του Ιράκ. Οι νεοσυντηρητικοί φιλοπόλεμοι ήταν σε πλήρη εξέλιξη και από την πλευρά του, ο Μπαράκ Ομπάμα έδωσε μια κάθε άλλο παρά ευχάριστη ομιλία σχετικά με την αντίθεσή του στον πόλεμο πριν καλά καλά αρχίσει. Στο βιβλίο του, ο Ομπάμα αναλύει: »Aυτό που αισθάνθηκα, ωστόσο, ήταν ότι η απειλή που έθετε ο Σαντάμ δεν ήταν έντονη,η λογική της Διοίκησης για τον πόλεμο ήταν σαθρή και ιδεολογικά υποκινούμενη, και ότι ο πόλεμος στο Αφγανιστάν απείχε πολύ από την ολοκλήρωσή του.[1]

Όχι πολύ άσχημα, τουλάχιστον για έναν πολιτικό.

Ο Ομπάμα ύστερα προχώρησε στην κλιμάκωση του πολέμου στο Αφγανιστάν,στο να πάει στον πόλεμο με τη Λιβύη χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου,στο να επιτρέψει αεροπορικές επιδρομές στο Ιράκ, καθώς και απεργίες βομβών στην Υεμένη, τη Σομαλία και το Πακιστάν, ενώ είχε διάθεση εκδίκησης για την Συρία, το Ιράν και την Ουκρανία. Ακόμα και την απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ προέβλεψε -που τώρα έχει υποστεί προπαγάνδα από ανίδεους νεοσυντηρητικούς- και διέφερε ελάχιστα από το πρόγραμμα του George W. Bush που είχε ήδη συμφωνηθεί.
Πράγματι, όσον αφορά τους Δημοκρατικούς και φαινομενικά τους προοδευτικούς, οι πολιτικοί ήταν ανήσυχοι και ο Ομπάμα ήταν πράγματι αντί-κανονικά σε χλιαρή αντίθεσή για τον πόλεμο του Ιράκ. Η Γερουσία των Δημοκρατικών ψήφισαν υπέρ του να επιτρέψουν στον Τζορτζ Μπους να πάει σε πόλεμο 25 έως 20.Οι Hillary Clinton, Joe Biden, Dianne Feinstein, και John Kerry ψήφισαν όλοι υπέρ.

Επιπλέον, δεν ήταν πολύ καιρό πριν που οι δήθεν συντηρητικοί Ρεπουμπλικάνοι ήταν εκείνοι που βρίσκονταν ενάντια στον πόλεμο και οι δήθεν φιλελεύθεροι δημοκράτες υπέρ της. Η μεγάλη διαφορά φαίνεται να μην είναι τίποτα περισσότερο από το ποιο πολιτικό κόμμα ήταν κυρίαρχο. Για παράδειγμα, όσον αφορά τη στρατιωτική δράση στο Κοσσυφοπέδιο το 1999, η Γερουσία των Ρεπουμπλικάνων βρίσκονταν αντίθετοι με το ψήφισμα που έδινε την εξουσιοδότηση στον Κλίντον για στρατιωτική δράση 13 στους 32 ενώ απ’τους Δημοκρατικούς το υποστήριξαν 3 στους 38. Η πλατφόρμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος του 2000 επέκρινε ακόμη και τους Δημοκρατικούς για το ότι είναι πάρα πολύ μιλιταριστικοί στο εξωτερικό. Μόνο αργότερα, μετά από σχεδόν ομόφωνη υποστήριξη και των δυο πλευρών για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν, έκαναν τις δυο πλευρές να διαφοροποιηθούν για το Ιράκ. Ή μάλλον,στο »περίπου» να διαφοροποιηθούν.

Η προοδευτική αντίθεση στον πόλεμο του Ιράκ έχει πάρει υπερβολική χροιά. Και οι δυο αριστερήοί-φιλελεύθεροι New York Times και Washington Post υποστήριξαν τον πόλεμο.Οι Thomas Friedman, Christopher Hitchens, Jacob Weisberg, George Packer και Jonathan Chait όλοι υποστήριξαν την εισβολή.Ο Τρέχων γερουσιαστής και φιλελεύθερος Al Franken σημείωσε ότι «… πίστευα τον Colin Powell. Πίστευα στην πιθανότητα ότι ο Πρόεδρος λέει την αλήθεια. Έτσι, σκέφτηκα,»υποθέτω ότι πρέπει να πάμε σε πόλεμο.» Ο δημοφιλής φιλελεύθερος blogger Matt
Yglesias εξήγησε την υποστήριξή του για τον πόλεμο, όπως έχει γίνει, γιατί :»… έχοντας προσχωρήσει στη σχολή σκέψης (δημοφιλής εκείνη την εποχή), έκρινε ότι »ένα σημαντικό πρόβλημα στον κόσμο ήταν ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ περιορίζόταν αδικαιολόγητα στη χρήση βίας στο εξωτερικό από εγχώρια πολιτική. Με άλλα λόγια, οι προοδευτικοί δεν εκλάμβαναν τόσο πόλεμο στη δεκαετία του ’90, όπως θα προτιμούσαν».

Σίγουρα, οι περισσότεροι από αυτούς τελικά αποκήρυξαν την πρώην υποστήριξή τους (με την αξιοσημείωτη εξαίρεση του Christopher Hitchens). Αλλά σχεδόν όλοι εκτός από λίγα νεοσυντηρητικά <> έχουν κάνει το ίδιο. Όταν ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Dana Rohrabacher ρωτήθηκε το 2010 πόσοι από τους συναδέλφους του Ρεπουμπλικανικοί σκέφτηκαν πώς ο πόλεμος ήταν ένα λάθος, ο ίδιος απάντησε, «θα ήθελα να πω ότι η απόφαση να προχωρήσουμε στον πόλεμο, σχεδόν σε όλους από εμάς φαίνεται εκ των υστέρων ότι ήταν ένα τρομερό λάθος.Το να είμαστε εναντίον του πολέμου στο Ιράκ σήμερα είναι περίπου σαν να είμαστε κατά της δουλείας τώρα. Είναι σίγουρα η σωστή ηθική θέση, αλλά δεν είναι ιδιαίτερα γενναία ή εντυπωσιακή στάση για να πάρει κανείς.»

Και ενώ υπήρχαν περισσότεροι στην Αριστερά που αντιτάχθηκαν στον πόλεμο στο Ιράκ από την αρχή, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το αντιπολεμικό κίνημα μεταξύ των προοδευτικών άρχισε να διαχέεται γρήγορα μόλις εξελέγη ο Μπαράκ Ομπάμα. Και ενώ κάποιοι από την Αριστερά αντιτάχθηκαν σε πολλές παρεμβάσεις του Ομπάμα (αν και αθόρυβα), θα βρεί κανείς περισσότερη υποστήριξη παρά αντίθεση ανάμεσα στους προοδευτικούς για τις «κινητικές στρατιωτικές ενέργειες του Ομπάμα.»Για παράδειγμα, η Ναncy Pelosi πίεζε για έναν πόλεμο με τη Συρία, ενώ η φιλο-προοδευτική Elizabeth Warren θέλει να βομβαρδίσουν το Ιράκ.Ο πρόεδρος του DNC Michael Czin ακόμη διοχέτευσε τον εσωτερικό-νεοσυντηρητισμό του δηλώνοντας ότι ο Rand Paul «κατηγορεί την Αμερική για όλα τα προβλήματα του κόσμου», λόγω της κριτική παρέμβασης του Παύλου (δυστυχώς βραχύβιου) στο Ιράκ για άλλη μια φορά.

Πριν από την έναρξη των αεροπορικών επιδρομών στη Λιβύη, στο Slate δημοσιεύθηκαν άρθρα με τίτλο «Μην αφήνετε τον Καντάφι να νικήσει» και «Γιατί ο Ομπάμα δεν χρειάζεται να ζητήσει άδεια από το Κογκρέσο πριν να επιτεθεί Λιβύη.» Και δεν υπήρχε διαφορά για τη Συρία, όπως ο αρθρογράφος στο Slate, Fred Kaplan αποφάνθηκε.
… To σκεπτικό του Ομπάμα για τα στρατιωτικά πλήγματα (με τα οποία συμφωνώ) τον βάζει σε μια φόρα. Οι οργανισμοί που είναι επιφορτισμένοι με την επιβολή του διεθνές δικαίου, δεν θα συμμετάσχουν στην επίθεση. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έχει «παραλύσει.» …Για να κερδίσει κάποια νομιμότητα, ο Ομπάμα χρειάζεται τουλάχιστον την εγχώρια στήριξη. Και έτσι, εκτός από την αναγγελία ότι είχε αποφασίσει να ξεκινήσει μια επίθεση εναντίον συριακών στόχων, ο ίδιος ανακοίνωσε επίσης ότι θα συζητούσε με το Κογκρέσο και θα ψήφιζε ένα ψήφισμα που να εξουσιοδοτεί τη στρατιωτική δύναμη.

Έτσι, το Slate, το δημοφιλές, προοδευτικό online περιοδικό, υποστηρίζει τον Πρόεδρο που ζητά από το Κογκρέσο την άδεια να πάνε στον πόλεμο, αλλά μόνο όταν δεν είναι πρακτικό ή δυνατό για τον Πρόεδρο να πάει σε πόλεμο με δική του πρωτοβουλία. Τώρα αυτή είναι μια θέση φιλειρηνική, εάν ποτέ υπήρχε κάποια!
Οι Δημοκρατικοί ψηφοφόροι δεν ήταν πολύ καλύτεροι. Σύμφωνα με μια μελέτη του Pew, οι Δημοκρατικοί είχαν ελαφρώς περισσότερες πιθανότητες (45-47%) να υποστηρίξουν»τη διεξαγωγή αεροπορικών επιδρομών στη Λιβύη» από τους Ρεπουμπλικάνους. Επιπλέον, και πάλι σύμφωνα με τον Pew, μόνο το 19% των Δημοκρατικών ήταν αντίθετοι στην ανάληψη στρατιωτικής δράσης κατά του Ιράκ τον Ιανουάριο του 2002.Όταν άρχισε ο πόλεμος, μόνο για 37% ο αριθμός δεν ξεπερνούσε τους μισούς μέχρι το 2004.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι Δημοκράτης δεν ταυτίζονται με τους Προοδευτικούς, και το κόμμα των προγενέστερων, δεν μπορεί να συγκριθεί άμεσα με το κόμμα του σήμερα. Παρόλα αυτά, σε γενικές γραμμές, οι Δημοκρατικοί έχουν υποστηρίξει μεγαλύτερο οικονομικό έλεγχο και την αναδιανομή από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, τουλάχιστον από τη Νέα Συμφωνία. Με άλλα λόγια, οι Δημοκρατικοί ήταν, σε γενικές γραμμές, το κόμμα των προοδευτικών. Ως εκ τούτου, δεν είναι ασήμαντο να επισημάνω ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενεπλάκησαν και στους τέσσερις μεγάλους αμερικανικούς πολέμους του εικοστού αιώνα, με τους Δημοκρατικούς Πρόεδρους να βρίσκονται στηνν κυριαρχία.(Ο Woodrow Wilson στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο,ο Franklin Roosevelt στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, Harry Truman στον πόλεμο της Κορέας και o Lyndon Johnson στον πόλεμο του Βιετνάμ).Πράγματι, σε ένα ενδιαφέρον κομμάτι της έρευνας,o Gallup διαπίστωσε ότι η κομματική διαφορά όσον αφορά στο Ιράκ δεν υπήρχε για το Βιετνάμ. Το 1965, περισσότερα Ρεπουμπλικάνοι παρά Δημοκρατικοί αντιτίθονταν στη στρατιωτική δράση στο Βιετνάμ (28% έναντι 22%). Οι δυο πλευρές δεν άλλαξαν μέχρι περίπου το 1970 όπου παρέμειναν κοντά κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Φυσικά, πολλοί της Αριστεράς στέκονταν σταθερά αντίθετοι στον πόλεμο. Ο σοσιαλιστής Eugene Debs είχε ακόμη και φυλακιστεί κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου για καταγγελία της συμμετοχή της Αμερικής στο πλαίσιο της σύγκρουσης. Και μερικές φορές, δυστυχώς, φαίνεται ότι οι εν λόγω αριστεροί δεν είναι τόσο αντι-πολέμικοί, αλλά απλώς βρίσκονται από την άλλη πλευρά. Για παράδειγμα, ενώ η αμερικανική εμπλοκή στο Βιετνάμ ήταν μια εξευτελιστική πράξη, αυτό δεν σημαίνει ότι το κομμουνιστικό καθεστώς του Ho-Chi Minh’s δεν ήταν κάτι το χαρμόσυνο. Και είναι δύσκολο να υποθέσουμε ότι η Jane Fonda ήταν αντι-πολεμική όταν είχε φωτογραφηθεί να κάθεται σε ένα αντιαεροπορικό του Βόρειου Βιετνάμ ή ότι ο Noam Chomsky πίεζε για ειρήνη, ενώ πλήρωνε για τους Pol Pot and Khmer Rogue κατά τη διάρκεια των Νεκρών Πεδίων στην Καμπότζη.

Και σε γενικές γραμμές, οι κύριοι προοδευτικοί από παλιά ήταν ακόμη πιο φιλο-πόλεμοι από τους συντηρητικούς. Για παράδειγμα, ο ένθερμος προοδευτικός William Jennings Bryan ήταν ανένδοτος υποστηρικτής του Ισπανο-Αμερικανικού Πολέμου. Σύμφωνα με τα λόγια του ιστορικού William Leuchtenburg, «λίγες πολιτικές προσωπικότητες ξεπέρασαν τον ενθουσιασμό του William Jennings Bryan για τον ισπανικό πόλεμο. [2].Ο Thomas Woods παρατηρεί περαιτέρω :
“Η ανθρωπιστική πτυχή του πολέμου – και συγκεκριμένα, η απελευθέρωση της Κούβας από την ισπανική εξουσία – προσέλκυε τους Προοδευτικούς. Η απάντηση της ηγέτιδας του φεμινισμού Elizabeth Κάντι Στάντον ήταν χαρακτηριστική: «Αν και μισώ τον πόλεμο», έγραψε, «Είμαι ευτυχής που έχω έρθει σε αυτή την συνθηκη. Θα ήθελα να δω την Ισπανία … να σαρώνεται από το πρόσωπο της γης ». [3]

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ακόμα χειρότερος.Ο Theodore Roosevelt, ο οποίος ξεκίνησε τη ρητή προοδευτική του Bull Moose Κόμματος, ήταν ανένδοτος περισσότερο απ΄τον καθένα για να αναμείξει τις Ηνωμένες Πολιτείες να συμμετέχουν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι προοδευτικοί ήταν υπέρ του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, συμπεριλαμβανομένων των Walter Lippmann, Herbert Croly και John Dewey.Ο Murray Rothbard περιγράφει τον ακτιβισμό του Dewey επί του θέματος ως εξής:
O John Dewey ήταν έτοιμος να καθοδηγήσει την παρέλαση στον πόλεμο,ενώ η Αμερική πλησίαζε στην ένοπλη επέμβαση του ευρωπαϊκό αγώνα. Πρώτον, τον Ιανουάριο του 1916 στο New Republic,ο Dewey επιτέθηκε στην ολοκληρωτική καταδίκη του πολέμου των »επαγγελματιών ειρηνιστών» ως »συναισθηματική φαντασία», μια σύγχυση των μέσων και των σκοπών. Αντίθετα, ο ίδιος δήλωσε,ότι ήταν απλά ένα μέσο για να πάρει τα αποτελέσματα,και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε ούτε να επαινεθεί ή καταδικαστεί γι’αυτό. [4]

Και η υποστήριξη των προοδευτικών για τον πόλεμο συνεχίστηκε μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στον πόλεμο της Κορέας. Η αντίθεση στον πόλεμο της Κορέας ήταν σπάνια, αλλά η μικρή που υπήρχε ήταν ως επί το πλείστον από την παλιά Δεξιά, με επικεφαλής τον Robert Taft. Δεν ήταν,παρά μόνο μέχρι τον πόλεμο του Βιετνάμ που βρισκόταν υπό από τον τρόπο που κάθε πραγματικό αντιπολεμικό κίνημα θα μπορούσε να βρεθεί στην Αριστερά. Και όπως δείχνουν οι πολιτικές του σήμερα, ένα συνεχές αντιπολεμικό συναίσθημα είναι μια άποψη της μειοψηφίας της Αριστεράς.
Στην ιστορία είναι απολύτως σαφές ότι οι προοδευτικοί δεν είναι καθολικά ή ακόμα και ως επί το πλείστον αντίθετοι με τον πόλεμο.Οι Συντηρητικοί σε γενικές γραμμές δεν είναι καλύτεροι, και από τα τελευταία, είναι κατά κάποιο τρόπο ακόμα και χειρότεροι. Ως εκ τούτου, είναι μάλλον απίθανο ότι θα επέλθει μια θεραπεία για την ελκώδη σήψη που είναι γνωστή ως η κατάσταση πολέμου θα έρθει από τα δεξιά. Όμως, δεδομένης της ιστορίας, μια τέτοια θεραπεία, πιθανότατα δεν θα έρθει ούτε από τα αριστερά.

[1]Ο Barack Obama, Το θράσος της ελπίδας (Vintage Books, 2006) Σελ. 347
[2] William E. Leuchtenburg,οι Προοδευτικοί και ο Ιμπεριαλισμός (Mississippi Valley Historical Review 39, 1952), Pg. 485
[3] Thomas E. Woods, 33 ερωτήσεις για την αμερικανική ιστορία που υποτίθεται δεν πρέπει να ρωτήσετε (New York: Random House, 2007), Pg. 53
[4] Murray Rothbard,Ο Α “Παγκόσμιος Πόλεμο μέχρι το τέλος (The Journal of Libertarian Μελετών Τόμος ΙΧ, Νο 1, 1989), Pg. 96-97

Andrew Syrios
Μετάφραση-Απόδοση: Ειρήνη Καμπίτση
Αποκλειστικά για το Hellasforce
Δείτε το αγγλικό κείμενο εδώ




http://www.hellasforce.com/blog/simfonoun-ke-se-kati-aristeri-ke-dexii-o-polemos-ine-dimofilis/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »


  Για να λαμβάνετε τα άρθρα της κάθε ημέρας σε μήνυμα γράψτε το e-mail σας και πατήστε enter  
Smiley face
Smiley face